ฝากเอาไว้

ฝากเอาไว้

ชื่อ Kanate มาจาก พระพิฆเณศวร์ ที่มี สัญลักษณ์ เป็นเทพ ผู้มีเศียร เป็นช้าง แต่ไม่ได้แปลว่า ช้าง แต่มีความหมายว่า ผู้มีศิลปะ แต่วันนี้ ไม่ได้มาเขียน เรื่องนี้ แต่เป็นเรื่องราว ของบุคคลต้นเรื่อง ต่างหาก

ทุกวันนี้ ผมถือว่าผมโชคดี และประสบความสำเร็จ ในเบื้องต้น ถ้าเทียบ ก็น่าจะ จบหลักสูตรชีวิต 1.01 แล้ว

ที่สุดคือ  การได้ใช้ชีวิตบนพื้นฐาน ศีล 5 มีศีลธรรมประจำใจ ที่จะทำให้เราปลอดภัยจาก ความเสื่อมทั้งหลาย ที่เราอาจจะไปทำผิดพลาด ถ้าเราประมาทในชีวิต หลังจากเคยผิดมาเยอะ ตอนนี้กลับตัวแล้ว

ได้รู้จักการเป็นผู้ให้  ได้มารู้ภายหลังว่า สิ่งที่ได้รับมันยิ่งใหญ่กว่ามาก

ได้ดูแลพ่อแม่แบบเต็มร้อย ทุกอย่าง เท่าที่ทำได้ มีเวลาอยู่ด้วยไปไหนมาไหน ให้ทุกอย่างเท่าที่ท่านต้องการ พาพ่อแม่ไปสวรรค์ทั้งในปัจจุบันและถ้ามีโลกหน้า ท่านก็พร้อมแล้ว ใครละเลยเรื่องนี้ขอให้เริ่มคิดได้แล้ว

ได้มีอาชีพที่ ทำให้เรามีชีวิตอิสระ สามารถปลดปล่อยเราจากวงจรหนี้สินและได้รับใช้ความฝันของตัวเองแบบเต็มที่ ดูแลครอบครัวได้เต็มที่ ไม่ว่างานนี้มันจะอยู่อีกนานแค่ไหนก็ตาม แต่อย่างน้อยถึงตอนนั้นก็คงพร้อมที่จะไปทำอย่างอื่นต่อได้ เพราะเริ่มต้นออมเงินบ้างแล้ว

ได้ช่วยเหลือเพื่อนๆทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักให้มีชีวิตที่ดีขึ้น จากประสบการณ์ของเราทั้งเรื่องการถ่ายภาพจนถึงงานที่ทำทุกวันนี้ มีคนรู้จักเยอะมากๆๆๆ ทั้งที่เรารักสันโดษมาก แต่ก็ยังต้องขอบคุณที่ไปไหนมาไหนมีคนทักทาย และเทคแคร์เราอย่างดีตลอด ทั้งที่เราอาจจะไม่เคยรู้จักเขาเลย

แม้คงจะทำไปอีกไม่นาน เพื่อจะได้ปลีกวิเวกอย่างถาวร

ได้รู้จักการวางแผนชีวิต การวางแผนการเงินที่จะทำให้เราไม่กลับไปลำบากอีกในชีวิตนี้ มีแต่จะมั่งคั่งขึ้น ไม่ว่าจะต้องการหรือเปล่าแต่มันคงไม่ถดถอยลงแน่นอน ถือว่าค่อนข้างปลอดภัยสำหรับชีวิต ถ้าไม่มีอุบัติเหตุอะไรที่ร้ายแรงในชีวิต

40 ปีในการเดินทาง ในการลองผิด มากกว่าถูก จนมาพบหนทางได้
เริ่มต้นจาก ศีลธรรม นำมาสู่เรื่องต่อๆมาโดยอัตโนมัติ

แต่อย่าประมาท ขนาดนี้ผมยังต้องไม่อาจประมาทได้ ยังคงต้องประคองตัวเองอยู่เสมอ ให้อยู่บนเส้นทาง ไม่งั้นก็หลุดออกจากเส้นทางบ่อยๆ

ใครที่ยังประมาทอยู่ขอให้เริ่มเถอะ ศีลธรรม การให้ ทั้งให้ความรู้ และให้อภัย ปล่อยวาง ค่อยๆปรับความคิด และเริ่มวางแผนชีวิต ตั้งแต่วินาทีนี้ไม่ใช่พรุ่งนี้ ถ้าผมรู้ตั้งแต่ 20 ปีที่แล้ว ชีวิตคงดีกว่านี้เยอะ มัวแต่ไปฝันอยากสร้างอะไรที่ยิ่งใหญ่แล้วก็ตกอยู่ในวังวนของมันมานานแสนนาน ทั้งที่การปล่อยวาง และความสงบต่างหากที่เป็นกุญแจสำคัญ ยิ่งไม่อยากได้มันกลับยิ่งได้ซะอย่างนั้น

นานๆจะเขียนอะไรดราม่าสักที ยังไม่ได้ลาไปไหน !!! ยังอยู่ แค่แนะนำเส้นทางที่ดี หวังว่าหลายๆคน คงได้ประโยชน์จากบทความนี้ เผื่อเกิดวันดีคืนดี หายตัวไปอย่างลึกลับ จะได้ไม่ติดค้างอะไร นะเออ

_/l\_